Je stond rechtop voor de televisie, zwaaide met een afstandsbediening en gooide een bowlingbal waar opa opeens voor opstond. Zo zagen Wii spelletjes eruit: je bewoog alsof je echt sloeg of gooide, en het hele huis deed mee. Ouders, opa’s en kleine neefjes pakten gewoon een potje. Die spellen staan nog altijd in onze Wii Games.
De Wii was de console waar iedereen op kon. Je hoefde niet te weten welke knop waarvoor diende, je zwaaide en op het scherm gebeurde hetzelfde. Voor je begon maakte bijna iedereen eerst een Mii, een klein poppetje van jezelf, en zo stond opeens je hele familie in het spel. Dat lage instapmoment trok mensen aan die anders nooit een controller aanraakten.
Wii spelletjes die iedereen meespeelde
Bij bijna elke Wii hoorde Wii Sports. In Europa zat het spel gewoon bij de console in de doos, dus de eerste avond stond er al iemand te tennissen of te bowlen. Je kon kiezen uit tennis, honkbal, bowlen, golf en boksen, en bowlen snapte iedereen meteen. Daarnaast was er Mario Kart Wii, waar je met z’n vieren tegen elkaar racete en er altijd iemand te hard juichte. Het ging zelden om wie het beste was. Het ging om wie er meedeed, en om de verliezer die meteen revanche wilde. De afstandsbediening ging de kring rond, en wie net niet speelde zat te roepen vanaf de bank. Iemand hield de stand bij op een kladblok, en de winnaar mocht opscheppen tot de volgende ronde.
Rechtop staan met de Wii afstandsbediening
Het geheim zat in de afstandsbediening. Die voelde je beweging aan, zodat je met het ding zwaaide en de speler op het scherm dezelfde slag maakte. Je bootste de echte beweging na in plaats van op een knop te drukken. In de menu’s werkte hetzelfde ding als een soort muis: je richtte hem op het scherm en wees aan wat je wilde. Voor spellen die meer sturing vroegen klikte je er een tweede stukje aan, de Nunchuk, met een eigen stick erop. En omdat mensen bij een harde slag de boel uit hun handen lieten vliegen, zat er onderaan een polsbandje om precies dat te voorkomen. Het bandje om je pols vergat je trouwens net zo makkelijk als je het omdeed. Af en toe belandde zo’n afstandsbediening net naast de televisie.
Zo herinneren spelers het zich
Misschien stond jij ook met je hele familie in de woonkamer te bowlen, of leerde een ouder het spel sneller dan je had verwacht. De een deed overdreven zijn best, de ander stond vooral te lachen, en niemand keek op de klok. Dat samen staan en lachen bleef bij veel mensen beter hangen dan welke highscore dan ook.
Op het Nederlandse Gameliner noemt iemand de Wii de favoriete Nintendo-console, met veel uren in Wii Sports en Wii Sports Resort en bowlen als leukste onderdeel. Op het forum Button Bashers vertelt een gebruiker over een moeder die zelf een Wii kocht, waarna de familie er samen Wii Sports en Wii Fit op speelde. Twee keer hetzelfde beeld: een kamer vol mensen rond één scherm.
De Wii spelletjes van toen weer spelen
Veel mensen vinden hun oude Wii nog ergens in een kast, met het snoer eromheen gewikkeld. Wil je die spellen nu weer draaien, dan is de televisie de grootste hobbel. Een moderne tv heeft niet meer de aansluiting van vroeger, en hoe je dat oplost leggen we uit in Wii aansluiten op een moderne tv. Verder heb je vooral genoeg afstandsbediening en ruimte nodig, want staan en zwaaien hoort erbij. Welke spellen de moeite waard blijven, zetten we op een rij in de beste Wii games.
Voor wie is dit niks? Voor wie strakke, precieze besturing zoekt. De bewegingsbesturing was losjes en bedoeld om samen lol te hebben, niet om tot op de millimeter te mikken. Ook in een kleine kamer liep je elkaar snel in de weg, want voor een goede slag had je wat zwaairuimte nodig. En wie in zijn eentje een diep verhaal wil, zit bij veel Wii spelletjes verkeerd. De leukste titels komen pas tot leven met meer mensen in de kamer. Een afstandsbediening en wat Nunchuks vind je in onze Wii consoles en accessoires, de spellen zelf in onze Wii Games.
