Nee, je hoeft niet in een NES-cartridge te blazen — en eigenlijk deed je hem er vroeger alleen schade mee. Toch deed iedereen het. Je stopte je stoffige cartridge in de NES, het lampje knipperde, er gebeurde niets, en zonder na te denken trok je hem eruit en blies je er een flinke teug lucht in. Even later stond Mario gewoon op het scherm. Het voelde alsof het hielp — en dus bleef iedereen het doen, jarenlang, op elke NES in het land. Het hoorde bij je kinderjaren net zo goed als het spel zelf. We zijn er allemaal mee opgegroeid. Dit is waarom het leek te werken, waarom het je cartridge stiekem sloopte, en wat je beter wél kunt doen.
Waar het blazen vandaan kwam
In de late jaren 80 en de jaren 90 stond de NES in talloze huiskamers, en niemand — niet de kinderen, niet hun ouders — wist precies waarom een game soms niet wilde laden. Wat je zag was een vies ogend contactvlak in de cartridge, en de logische gok was: stof. Stof was in die jaren de grote boosdoener voor alles wat elektronisch was. Dus je blies, want lucht verjaagt stof. En het leek te werken. Maar volgens techniekschrijver Dave Farquhar (The Silicon Underground) en gamingmagazine Den of Geek zat de echte verklaring ergens anders: door de cartridge eruit te halen en er weer in te duwen, schuurde je de contacten als vanzelf een beetje schoon. Het herplaatsen herstelde het contact — niet je adem. Je had hetzelfde resultaat gehad door de cartridge gewoon opnieuw in te steken, zonder te blazen. De mythe was geboren omdat de handeling klopte, maar de uitleg niet.
Waarom blazen het juist erger maakt
Hier zit het venijn. Je adem is niet droog. Elke keer dat je in een cartridge blies, blies je een fijne nevel van vocht en speeksel mee over de koperen contacten. Koper en vocht houden niet van elkaar: het zet een traag proces van oxidatie in gang — dezelfde aanslag die je op oude muntjes ziet. Een laagje corrosie dat je met het blote oog amper ziet, maar dat de elektrische verbinding tussen cartridge en console steeds slechter maakt. Op de korte termijn merk je daar niets van; de game laadt en je speelt. Maar je herhaalt het, keer op keer, jaar na jaar. De contacten in de cartridge én de 72-pin connector in de console — het onderdeel waar de cartridge op aansluit — krijgen een steeds dikkere laag aanslag. En de NES had al een zwak punt: door zijn front-loading ontwerp, gemaakt om op een videorecorder te lijken, stond die connector toch al onder spanning en sleet hij sneller dan bij andere consoles. Blazen versnelt precies dat verval. Het resultaat zie je pas jaren later: een cartridge die ooit met één blaasbeurt weer werkte, laadt op een gegeven moment helemaal niet meer. Niet omdat de game stuk is, maar omdat het contact is weggevreten. Wat ooit een snelle truc leek, was eigenlijk slijtage in slow motion.
Wat betekent dat knipperende lampje dan?
Dat knipperende rode lampje is geen teken dat je game kapot is — het is de NES die zegt: ik krijg geen stabiel contact met de cartridge. De console probeert te starten, krijgt een rommelig of onderbroken signaal binnen via de vervuilde contacten, en valt daardoor in een herstartlus. Vandaar het knipperen. Soms knippert het bij één specifieke game, soms bij elke cartridge die je erin stopt — dat verschil vertelt je al of het aan de cartridge ligt of aan de connector in de console zelf. Met andere woorden: het lampje wijst bijna altijd op vuile of geoxideerde contacten — aan de cartridge, aan de 72-pin connector, of allebei. Niet op een defecte chip, niet op een verloren save. In verreweg de meeste gevallen is het puur een contactprobleem dat je oplost door schoon te maken, niet door te blazen. We hebben de hele uitleg achter het knipperende lampje (en wat het écht betekent) in een aparte post gezet, inclusief de paar uitzonderingen waarbij er meer aan de hand is.
Wat je in plaats daarvan doet
De oplossing is simpel en je hebt er geen adem voor nodig: maak de contacten schoon. In de kern komt het hierop neer — bevochtig een wattenstaafje met wat isopropylalcohol (minimaal 90%) en veeg daarmee voorzichtig de koperen pinnen van de cartridge schoon tot het staafje schoon blijft. Dat verwijdert de aanslag die het blazen er juist op heeft gezet, zonder nieuw vocht achter te laten dat opnieuw oxideert. De volledige stappen — welk materiaal je gebruikt, hoe je een cartridge veilig opent en waar je op let bij de connector in de console zelf — staan in onze post over de juiste manier om de pinnen schoon te maken. Doe dat één keer goed en je hebt er jaren plezier van. Dat is het echte verschil met blazen: schoonmaken lost het op, blazen stelt het probleem alleen uit en maakt het ondertussen groter.
En als je een cartridge bij ons koopt
Heb je geen zin in wattenstaafjes en alcohol? Dat hoeft ook niet. Elke NES-game die bij ons de winkel in gaat, is eerst opengemaakt, schoongemaakt en getest op een echte NES — we controleren of hij laadt, speelt en bewaart wat hij moet bewaren. Geen reproducties, alleen originele cartridges voor het Europese (PAL) systeem. Je krijgt hem dus speelklaar binnen: erin steken en spelen, zoals het hoort. Wil je weer dezelfde klassieke Mario van vroeger doorgeven aan je eigen kinderen, dan is dat precies waar we voor zorgen. Bekijk onze geteste NES-games en zoek de titel waar je mee bent opgegroeid.