De Nintendo Entertainment System heeft gaming geschiedenis geschreven. Van de reddende Super Mario Bros. tot legendarische RPG’s zoals Final Fantasy – deze console heeft klassiekers voortgebracht die vandaag nog steeds relevant zijn. Maar welke NES games zijn in 2025 écht nog de moeite waard?
We hebben de meest iconische NES games gerangschikt van absolute legendes tot games die je beter kunt overslaan. Of je nu een nostalgische gamer bent of nieuw in de retro scene – deze tierlist helpt je de beste NES ervaring te kiezen.
S-Tier: De Absolute Legendes 👑
Super Mario Bros. 3
Nintendo’s antwoord op de concurrentie van Sega. Na de vreemde experimenten van SMB2, keerden ze terug naar de formule – maar dan groter en beter. De iconische wereldkaart, Tanooki suit en die legendarische fluit werden geïntroduceerd na drie jaar ontwikkeling. Fun fact: de game werd zo gehypet dat er een hele film (The Wizard) omheen gebouwd werd. Het meesterwerk dat platformgames opnieuw definieerde blijft nog altijd een van de beste games ooit gemaakt.
The Legend of Zelda
Miyamoto wilde een game waar spelers écht konden verdwalen en ontdekken. Hij baseerde het op zijn eigen jeugdherinneringen van grotten verkennen rond Kyoto. Het gouden cartridge (vanwege de batterij voor save files) was een marketingtruc die perfect werkte – iedereen wilde die glimmende cassette. De game die action-RPG’s uitvond blijft magisch, al zul je af en toe de Nintendo Power gids erbij moeten pakken.
Metroid
Gunpei Yokoi wilde “Alien als videogame” maken. Het resultaat? Een claustrofobische ruimte-horror waar je pas aan het eind ontdekt dat je protagonist een vrouw is – revolutionair voor 1986. De atmosfeer werd gecreëerd door beperkte kleuren en die iconische, donkere soundtrack. Samus’ power suit design was geïnspireerd op de space jockeys uit Alien.
Mega Man 2
Na de teleurstellende verkoop van het origineel, gaf Capcom het team slechts vier maanden voor een vervolg. Wat ze in die korte tijd maakten werd per ongeluk het perfecte recept: acht Robot Masters met elk unieke persoonlijkheden, Dr. Wily’s castle, en Takeshi Abo’s legendarische soundtrack. De game die bijna nooit gemaakt werd, werd de beste van de serie.
A-Tier: Must-Have Classics 🌟
Super Mario Bros.
De game die de videogame industrie letterlijk redde na de crash van 1983. Nintendo’s geniale marketingstrategie? Bundel het met de NES en noem het een “entertainment system” in plaats van game console. Miyamoto’s simpele maar perfecte design – lopen, springen, groter worden – werd de template voor duizenden platformgames die zouden volgen.
Castlevania III: Dracula’s Curse
Konami’s meesterwerk en hun laatste echte klassieke Castlevania. Het team wilde alles wat ze geleerd hadden in één game stoppen: meerdere karakters (Trevor, Sypha, Grant en Alucard), vertakkende paden, en die epische Michiru Yamane soundtrack. In Japan kreeg het zelfs een speciale chip voor betere audio – een luxe die Westerse spelers niet kregen.
Final Fantasy
Hironobu Sakaguchi dacht dat dit zijn laatste game zou zijn (vandaar “Final”). Square stond op het punt failliet te gaan toen dit RPG onverwacht een hit werd en een van de grootste gaming franchises ooit lanceerde. De vier Light Warriors, kristallen, en Nobuo Uematsu’s eerste meesterlijke soundtrack legden de basis voor dertig jaar aan JRPG magie.
Donkey Kong
Shigeru Miyamoto’s eerste game en Mario’s echte debuut (toen nog “Jumpman”). Nintendo had de arcade-rechten van Popeye verloren, dus bedachten ze snel een verhaal over een aap, een timmerman en zijn vriendin. De naam “Donkey Kong” kwam van een woordenboek-misverstand – Miyamoto dacht “donkey” betekende “stom”. Dat “stomme” aapje werd een icoon.
Duck Hunt
De tweede game op je NES cartridge (bundel met SMB), maar eigenlijk een showcase voor Nintendo’s Light Gun technologie. Die irritante hond? Was bedoeld om kinderen te laten lachen, niet om controllers kapot te gooien. De Zapper werkte door het detecteren van flitsen op oude CRT-TV’s – daarom werkt het niet op moderne schermen.
B-Tier: Sterke Games met Kleine Mankementen ⭐
Zelda II: The Adventure of Link
Nintendo’s meest controversiële Zelda ooit. Na het succes van het origineel wilde Miyamoto iets compleet anders – side-scrolling actie met RPG elementen. Het resultaat splitst fans nog altijd. Die frustrerende moeilijkheid? Was opzettelijk ontworpen om de speeltijd te rekken. Ironisch genoeg introduceerde het wel concepten die later in Ocarina of Time zouden terugkeren.
Mega Man
Capcom’s eerste poging om een nieuwe mascotte te creëren. De ontwikkelaars waren zo onzeker over de Robot Masters dat ze fans lieten stemmen op nieuwe designs in tijdschriften. Die iconische blauwe kleur? Kwam omdat het meer kleuren gebruikte dan andere NES games konden aan. Keiji Inafune’s pixel art definieerde een heel genre.
Castlevania
Konami’s liefdesbrief aan klassieke horror films. Dracula’s kasteel was geïnspireerd op oude Hammer Horror films, en die gothic soundtrack door Kinuyo Yamashita is nog altijd iconisch. De starre besturing was een bewuste keuze – het maakte elke beweging belangrijk en verhoogde de spanning.
Punch-Out!!
Nintendo’s boksgame zonder echte boksers – in plaats daarvan kregen we een cast van stereotype karakters die nu waarschijnlijk niet door de censuur zouden komen. Mike Tyson’s laatste minuut licentiedeal maakte het legendary, maar toen zijn contract afliep werd hij vervangen door “Mr. Dream”. Glass Joe werd overigens vernoemd naar een echte Franse bokser.
Kirby’s Adventure
Masahiro Sakurai was pas 19 toen hij Kirby bedacht. Het copy-ability systeem ontstond omdat het team wilde dat beginnende spelers elke uitdaging konden overwinnen door de juiste power-up te gebruiken. Die roze kleur? Kwam pas later – Sakurai stelde zich Kirby oorspronkelijk wit voor.
C-Tier: Degelijk Maar Niet Essentieel 📀
Super Mario Bros. 2
Het vreemde verhaal: Nintendo vond de échte SMB2 (nu bekend als “Lost Levels”) te moeilijk voor Westerse spelers. In plaats daarvan pakten ze Doki Doki Panic, vervingen de karakters door Mario figuren, en verscheepten het naar Amerika. Peach’s zweefvermogen en Luigi’s hoge sprong kwamen uit deze “nep” Mario game – en bleven voor altijd onderdeel van hun karakters.
Teenage Mutant Ninja Turtles
Ultra Games (Konami’s Amerikaanse alias) reed mee op de TMNT hype van de late jaren ’80. Die beruchte onderwater dam sequence? Heeft meer NES controllers kapot gemaakt dan bijna elke andere game. Ondanks de frustraties werd het een hit door de cartoon populariteit – zelfs slechte licensed games verkochten destijds als warme broodjes.
Contra
Konami’s alien-blasting actie spektakel, beroemd om de Konami Code (↑↑↓↓←→←→BA). De code werd eigenlijk toegevoegd door een developer die zijn eigen game te moeilijk vond om te testen. Die “30 lives” cheat werd zo iconisch dat het in honderden andere games verscheen – een accident die gaming geschiedenis schreef.
Bionic Commando
Capcom’s bizarre experiment: een platformgame zonder springen. Het bionic arm concept was zo uniek dat het zijn eigen franchise werd. De verhaalijn over Hitler (in de Japanse versie) werd in het Westen aangepast naar een generieke dictator genaamd “Master-D” – censuur in actie.
D-Tier: Teleurstellend voor Hun Reputatie 😐
Ghosts ’n Goblins
Capcom’s sadistische meesterwerk van frustratie. De ontwikkelaars waren zo trots op de moeilijkheidsgraad dat ze een dubbel einde inbouwden – ja, je moet het twee keer uitspelen om het echt te verslaan. Die prachtige animaties maskerden opzettelijk oneerlijke game mechanics. Zelfs de creaters gaven toe dat het “misschien te moeilijk” was.
Battletoads
Rare’s poging om hun eigen TMNT te maken. Die beruchte Turbo Tunnel level op 30% van de game? Was bedoeld als tutorial voor de rest – de échte uitdagingen kwamen nog. De ontwikkelaars kregen zoveel klachten dat ze in latere interviews toegaven dat niemand intern de game volledig kon uitspelen.
Dragon Warrior
Enix’ eerste poging om Dragon Quest naar Amerika te brengen. Nintendo was zo onzeker over RPG’s in het Westen dat ze de game gratis weggaven met Nintendo Power abonnementen. De extreme grind was normaal in Japanse RPG’s, maar Amerikaanse spelers waren het gewend om sneller vooruitgang te boeken.
F-Tier: Beter Te Vermijden ❌
Dr. Jekyll and Mr. Hyde
LJN’s crown jewel van slechtheid. Gebaseerd op de Robert Louis Stevenson novelle, maar niemand bij de ontwikkelaar had het boek blijkbaar gelezen. De “gameplay” bestaat uit wandelen terwijl random vijanden je aanvallen zonder duidelijke reden. Het werd zo berucht slecht dat het internet beroemdheid kreeg dankzij Angry Video Game Nerd.
The Uncanny X-Men
LJN strikes again! Rushed uit om mee te liften op de X-Men cartoon hype, maar ze vergaten een spelontwerper in te huren. De graphics zien eruit alsof ze door een 5-jarige zijn getekend, en de “special moves” zijn gewoon willekeurige pixels. Zelfs Marvel probeerde te doen alsof deze game niet bestond.
Friday the 13th
Nog een LJN “klassiekje”. Ze hadden de Friday the 13th licentie, een camp setting, en Jason Voorhees – hoe kon dit misgaan? Door alles verkeerd te doen. De camp layout maakt geen enkele logische zin, Jason verschijnt willekeurig, en de kinderen die je moet redden… blijven maar doodgaan. Een horror game om alle verkeerde redenen.
Waarom Deze Tierlist in 2025?
De retro gaming markt groeit elk jaar. Games in de S en A-tier behouden niet alleen hun speelplezier, maar worden ook waardevoller als verzamelobject. NES cartridges in goede staat zijn een investering geworden.
Voor nieuwe retro gamers: begin met de S-tier games. Deze bieden de beste introductie tot wat de NES zo speciaal maakte. Ervaren verzamelaars kunnen experimenteren met B-tier hidden gems.
Ben je op zoek naar deze klassieke NES games? Check onze collectie vintage Nintendo cartridges voor authentic gaming ervaring op originele hardware.
